-   این همه ماها نفرمایید! قرار باشد خودمان به‌عنوان نویسنده این سطور از شما تعریف و تمجید می‌کنیم. شما فصلی به‌عنوان «رئیس فردی است دوست‌داشتنی چه بخواهد، چه نخواهد» را مطرح کرده‌اید، لطف کنید از موضوع خارج نشوید و به‌بیان افاضات خودتان بپردازید.

-   چشم! اما باید خوانندگان این سطور از خانواده وعشیره ما اطلاعاتی داشته باشند تا مطالبی که عنوان می‌کنیم را با دقت فراوان بخوانند یا نه؟!

اما می‌رویم سر اصل مطلب:

نکته: یادتان باشد اگر رئیستان از پشت کوه آمده و از مجموعه خود به‌عنوان یک رئیس اطلاعات چندانی نداشت به‌رویتان نیاورید که بیشتر رئیسان اوایل صفر کیلومتر تشریف دارند.

دوباره نکته: در خانواده ماها (دستمالچی‌ها) غیرممکن است یکی بدون توجه به شجره‌نامه ما رئیس کل شود این اتفاق نمی‌افتد، اما اگر افتاد بدانید هیچ‌کدام از روش‌های مطرح شده در این مباحث نمی‌تواند در رابطه رئیسان و مرئوسان کارساز باشد و تنها و تنها می‌بایستی تکفیرشان کرد که خود مبحث بزرگی است که اگر لازم بدانید در ادامه مباحث خواهم آورد

ادامه درس:

برای بهبود بخشیدن به رابطه با رئیسان به ‌دنبال «فرصت» باشید، بدانید و آگاه  باشید که اگر قرار باشد پیرامون «فرصت» با شماها مباحث اساسی را مطرح کنم هرگز نخواهیم توانست حق مطلب را ادا کنیم.

اما اشاره‌ای هرچند کوتاه لازم است.آنچه به‌عنوان شانس در فرهنگ عوام مطرح است چیزی است مذموم و باید بدانید آن شانس نیست که یک باره در خانه آدم را می‌زند بلکه این «فرصت» است که همواره در خانه آدم را می‌زند.

این در زدن آنچنان ملایم است که هروقت شما در را باز کنید جناب «فرصت» قدم رنجه خواهد کرد و تشریف ‌فرما خواهد شد.

«فرصت» را به‌عنوان اساس و جانمایه مباحث روابط دوستانه با رئیس پی‌خواهیم گرفت که بماند برای بعد تا خدا چه بخواهد.

یادآوری: فرصت و فرصت طلبی را مغتنم بشمارید

ادامه دارد...